„White Negroes of Europe”, czyli Polacy na Haiti

0

Walka o wolność

1802 rok, wśród oddziałów wysłanych przez Napoleona do walki z buntem niewolników na San Domingo znalazło się 5200 Polaków. Buntem, którego podłoże stanowiło głębokie zróżnicowanie statusu społecznego i materialnego mieszkańców wyspy.

Szacuje się, że w trakcie tłumienia rewolucji haitańskiej wielu Polaków zmieniło stronę, stając ramię w ramię z niewolnikami przeciwko francuskiej armii. Polakom bliski był cel, który osiągnąć chcieli niewolnicy. Wielu dołączyło do Legionów by walczyć o niepodległość.

Ci którzy przeżyli wojnę stworzyli polską społeczność na Haiti, na którą początkowo miało złożyć się około 400 osób. Polacy którzy zdecydowali się zostać, otrzymali obywatelstwo na mocy nowo uchwalonej konstytucji.

Biali murzyni

Pierwszy prezydent Haiti Jean-Jacques Dessalines nazwał Polaków „the White Negroes of Europe” (białymi murzynami Europy), co miało stanowić wyraz szacunku oraz podkreślenia silnej więzi pomiędzy dwoma narodami. Określeniem tym posłużył się także François Duvalier (Papa Doc), prezydent kraju w latach 1957-1971. Miał on stawiać Polaków za wzór umiłowania wolności i odwagi.

Obecnie krewni walczących Polaków mieszkają w północno-zachodniej części kraju. Wielu z nich we wsi Cazale, zwanej także przez obywateli Haiti Lapologne. Nazwa miejscowości pochodzić ma od połączenia kojarzonego z Polską nazwiska „Zalewski” i haitańskiego słowa „creole” oznaczającego dom.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here